Imam Syafei
Imam Syafei (27 September 1918 - 9 September 1982), sering dieja Imam Sjafe’i, Imam Sapi’ie, Imam Syafi’ie, atau Imam Sjafei, enni orang kesohor ama panggilan Bang Pi’ie. Enni orang tokoh militer Betawi dan mantan Menteri Negara yang diperbantukan pada bidang urusan keamanan khusus dalam Kabinet Dwikora II. Syafei die punya julukan “Robin Hood daerah Senen”. Selama menjadi perwira TNI, die dikenal deket dengan Abdul Haris Nasution.[1]
Brojol dari babe nye nyang jawara, Syafei jadi anak yatim pas usianye 4 taun. Selanjutnya, die dititipin ke ulama ame habis entu ke bibi die. Selama tinggal ame bibinya, die mulai ngediriin kelompok seumuran die ame nanti die die dipenjare. Abis bebas dari penjara, Syafei belajer tauan bele diri ame tauan nyang die dapet dipake buat jadi jawara Pasar Senen.[2]
Selame masa Revolusi Nasional (1945-1949), Syafei bejueng ngelawan belande ame pun kelibet dalem operasi penumpasan pemberontein PKI di Madiun. Abis penyerahan kedaulatan, die ditempatin di Komando Militer Kota Besar Djakarta Raya ama pangkat kapten.[1]
Keidupan
[permak | permak sumber]Syafei pas usia nye 4 taun, die jadi anak jatim abis babe nye tewes ditusuk ame golok pas pengen nguasain pekan Senen. Seuse’ kematian babe nye, die dititipin ke ulame Kekemuke nyang laran nye Abip Qodir Al-Hadat. Selame beade dalem bimbingan Abip Qodir, die ngedapetin pelajaran di tauan agama ama bela diri.[3]
Syafei habis entu tinggal ame ame bibinya, Zaenab, nyang ade buatan jadi pedagang di pekan Senen. Die pun mulai ngediriin geng nyang anggota die kediri dari anak-anak seusie die. Dalem geng entu, die nugasin orang entu buat ngumpulin bees ame sayur-sayuran di pekan Senen nyang nanti die bakal dikasi ke enya’ ame kedue adik die buat dikonsumsi. Aksi die dianggep jadi tindakan pencurian ampe-ampe die dijeblosin ke penjara tahanan khusus anak di Tangereng. Selame di penjara, die berhasil ngalein penguase penjara ame perkelahian nyang bejalan beberape nit. Dari situlah, die jadi sosok kepandang di penjara. Habis entu, die dibebasin ame balik ke pekan Senen.[3]